Paul Graham heeft een uitstekende up te schrijven over waarom Yahoo ging failliet . Het volledige artikel is de moeite waard het te lezen, maar hier zijn twee keuze citaten:
Ik herinner me dat vertelde David Filo eind 1998 of begin 1999 dat Yahoo moet Google te kopen, omdat ik en de meeste andere programmeurs in het bedrijf werden gebruikt in plaats van Yahoo voor zoeken. Hij vertelde me dat het niet de moeite waard zorgen over. Zoek was slechts 6% van het verkeer, en we waren groeit 10% per maand. Het was niet de moeite waard het beter doen.
En later Paulus gaat verder en zegt:
Als de omstandigheden anders waren geweest, zou de mensen die Yahoo eerder hebben gerealiseerd hoe belangrijk zoeken was. Maar ze hadden het meest ondoorzichtige obstakel in de wereld tussen hen en de waarheid: geld. Zolang klanten waren grote controles voor banner advertenties te schrijven, was het moeilijk om serieus te nemen zoeken. Google niet hebben dat voor hen af te leiden.
De eerste, een ontkenning: De meningen die ik sta op het punt tot uitdrukking te brengen zijn mijn eigen. Ze vertegenwoordigen niet, of hebben enige connectie met elke organisatie heb ik samengewerkt in het verleden, heden of toekomst. Als je een gebrek aan innovatie binnen uw organisatie, weet dat ik heb werk voor je gedaan, en denkt dat deze meningen zijn over uw organisatie, ik kan je verzekeren ze niet zijn. Ze zijn opmerkingen over een totaal andere organisatie.
Paul's artikel echt raak voor mij. Terugdenkend de loop der jaren heb ik doorgebracht consulting voor verschillende organisaties, zag ik een opvallend patroon. Het internet ruimte is bezaaid met bedrijven die een aantal leuke innovatie, maakte doorgedrongen in hun marktaandeel, had maar verloor daarna hun weg in de uitoefening van hogere winsten. Je kon zien dat binnen de interne organisatie van de cultuur en hun voorzijde naar interactie met het publiek. Zodra de focus veranderd van lange termijn technologische ontwikkeling op korte termijn winstgevendheid, de organisatie begon een neerwaartse spiraal.
Waarschijnlijk een van de vroegste voorbeelden was de meeste openbare Lotus . Voor de mensen met zoveel grijze haren als ik, heb je waarschijnlijk herinneren dat programma's als 1-2-3 en Notities zet de PC op de kaart als de keuze voor business class-systeem. In de vroege jaren '90 was iedereen draait Lotus-software. Voor die tijd in de geschiedenis was het zeer vernieuwend en functioneel. Er was een aantal jaren waarin letterlijk elk bedrijf waar ik werkte voor had een grote inzet van Lotus-software.
Dan rond het midden van de 90 is het allemaal veranderd. Nieuwe releases bugs dan duwde de technologie vooruit. Een draconische kopieerbeveiliging systeem werd geïmplementeerd. De kosten voor telefonische ondersteuning en patches ging door het dak. Ik herinner me de precieze moment dat ik besloot dat ik wat zou ik ooit kon om weg te komen van Lotus-software te doen. Ik zat in de wacht voor cc: Mail-ondersteuning (de datastore had bedorven zelf weer) en realiseerde ze hadden een disk jockey ingehuurd om muziek af te spelen en de wachtrij te wachten tijden (meestal 30-60 minuten) aan te kondigen. Dat zei tegen mij dat Lotus wisten dat ze te ondersteunen problemen, maar in plaats van het adres van de oorzaak namen ze de goedkope weg naar buiten en huurde een entertainer. Terwijl ik weet zeker dat dit verhoogde hun korte termijn winstgevendheid, stuurde mensen zoals ikzelf lopen in het Microsoft kamp.
Natuurlijk pummels was niet de laatste. We hebben zelfs keken Microsoft groeien in sprongen en grenzen tot aan de focus veranderd van innovatie om de bescherming en marketing slicks te kopiëren. SCO veranderde hun business model van dat een oplossing voor het MKB te procederen, en al snel gleed in de vergetelheid. We kunnen zelfs het zien van het weer met Oracle. Sommigen beweren dat Oracle Sun kocht niet aan hun innovatie naar voren, maar dan specifiek te procederen tegen Google . Hard op dit punt stellen als aan de buitenkant lijkt het erop dat het enige wat ze gedaan hebben met de zon is dood OpenSolaris , waardoor het afsnijden van een schat van innovatie door externe programmeurs.
In het artikel van Paul hij wijt de oorzaak aan Yahoo niet het inhuren van de beste programmeurs. In mijn ervaring van het probleem gaat dieper dan dat. Wanneer een bedrijf dit zelf destructieve fase ingaat zij minder focussen op de inhuur van vernieuwers (zoals programmeurs) en meer op de inhuur van bean counters. De focus verandert van het bevorderen van nieuwe ideeën om uitpersen van elke laatste cent voor korte termijn gewin. Het eerste teken is meestal absurd veranderingen in het beleid. Kubussen kunnen slechts worden ingericht in enkele cookie cutter mode, ingenieurs moeten hun eigen prullenbak leeg is, besteedt u meer van uw dag goed voor onze tijd in plaats van echt iets te bereiken, etc. etc.
Terwijl ik weet zeker dat sommige accountant kan laten zien op een mooie staafdiagram dat dit soort veranderingen in het beleid de winstgevendheid te vergroten, ze een zeer belangrijk punt missen. De veranderingen creëren een omgeving die nadelig is voor innovatief denken. De cultuur verschuiving alles, maar garandeert dat innovatieve ideeën zullen falen, en innovatieve denkers gaan om verder te gaan naar andere mogelijkheden. Paul's interactie met Yahoo is een uitstekend voorbeeld. Zie het als een synoniem voor het investeren in levensmiddelen in de supermarkt. Het kopen van goedkoop voedsel zal resulteren in op korte termijn winstgevendheid, maar op lange termijn het zal waarschijnlijk drastisch verhogen van uw kosten van de gezondheidszorg . Wanneer je centen tellen is het gemakkelijk om het oog verliezen van het lange termijn doel (zoals een lang gezond leven).
Dus is het probleem big business? Is de mantra die slechts kleine honger bedrijven kunnen innoveren, terwijl grote bedrijven bestemmen om te mislukken? Persoonlijk denk ik niet dat dit waar is. Ik heb gezien grote bedrijven die slim genoeg zijn om interne denktanks te creëren om innovatie te bevorderen. Er zijn mechanismen ingevoerd, zodat nieuwe ideeën op te doen dreef naar de top en het falen niet synoniem geworden met beëindiging. Terwijl de winstgevendheid is nog steeds belangrijk (en IMHO moet worden), creatieve risico's te nemen naar mogelijke technologie verticals worden ondersteund door het hogere management. Een goed voorbeeld hiervan is waarschijnlijk Apple. Het verplaatsen van computers naar telefoons was een grote verandering in hun verticale markt, maar het zijn vruchten afgeworpen in schoppen.
Op het einde denk ik dat het echt komt het neer op de bedrijfscultuur. Wat doodt een bedrijf is niet de grootte, maar zijn vermogen om op lange termijn in plaats van korte termijn denken te bevorderen. Snel sanity check, als u uw organisatie merkt het inhuren van meer bean counters dan innovators, kunt u al op de neerwaartse spiraal.
Geen gerelateerde berichten.
Sprekend als voormalig Yahoo gebruikers, zou ik moeten zeggen dat er verdienste in te binden de dooier van de openbare winstgevendheid tot een zekere mate van succes en / of innovatie.
Ik heb gebruikt om het gebruik Yahoo regelmatig voor zoeken. Maar nadat ze gingen het publiek, het leek alsof de voorpagina ging door een verandering. Namelijk, het werd drukker proberen om van alles duwen tegen me dat ik niet wilde. Ik wilde alleen maar te zoeken!
Toen Google kwam samen met deze eenvoudige interface die niet beledigen mij met de duidelijke drang naar geld. Ik, en een paar anderen (uiteraard), maakte de switch!
Sindsdien Google ging het publiek, en daarmee ging mijn vertrouwen in hen ook. Nu hebben ze antwoord op een huurder hoger is dan "doe geen kwaad." Integendeel, het is "ons geld. 'En ik denk dat is waar de verschillen het gevolg van. Innovatie betekent risico, en de beleggers niet de neiging ten opzichte van risico, vooral op de korte termijn. Er is een enorme druk (gesproken of begrepen) om resultaten te leveren eerder vroeger dan later ... en ik denk dat resulteert in het terugdringen van innovatie.
Voor mij, als gebruiker, Yahoo overleden (of aan het sterven is) omdat ze niet begrijpen hun eigen gebruikers, en verloor elke kans om ze te begrijpen wanneer de $ $ in de weg stond.